aangrinniken | conjugation
neerlandés verb 'aangrinniken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aangrinniken |
|---|
| jij | zou aangrinniken |
|---|
| hij | zou aangrinniken |
|---|
| wij | zouden aangrinniken |
|---|
| jullie | zouden aangrinniken |
|---|
| zij | zouden aangrinniken |
|---|
| ik | zou aangegrinnikt hebben |
|---|
| jij | zou aangegrinnikt hebben |
|---|
| hij | zou aangegrinnikt hebben |
|---|
| wij | zouden aangegrinnikt hebben |
|---|
| jullie | zouden aangegrinnikt hebben |
|---|
| zij | zouden aangegrinnikt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | grinnik aan |
|---|
| jij | grinnikt aan |
|---|
| hij | grinnikt aan |
|---|
| wij | grinniken aan |
|---|
| jullie | grinniken aan |
|---|
| zij | grinniken aan |
|---|
| ik | heb aangegrinnikt |
|---|
| jij | hebt aangegrinnikt |
|---|
| hij | heeft aangegrinnikt |
|---|
| wij | hebben aangegrinnikt |
|---|
| jullie | hebben aangegrinnikt |
|---|
| zij | hebben aangegrinnikt |
|---|
| ik | grinnikte aan |
|---|
| jij | grinnikte aan |
|---|
| hij | grinnikte aan |
|---|
| wij | grinnikten aan |
|---|
| jullie | grinnikten aan |
|---|
| zij | grinnikten aan |
|---|
| ik | had aangegrinnikt |
|---|
| jij | had aangegrinnikt |
|---|
| hij | had aangegrinnikt |
|---|
| wij | hadden aangegrinnikt |
|---|
| jullie | hadden aangegrinnikt |
|---|
| zij | hadden aangegrinnikt |
|---|
| ik | zal aangrinniken |
|---|
| jij | zult aangrinniken |
|---|
| hij | zal aangrinniken |
|---|
| wij | zullen aangrinniken |
|---|
| jullie | zullen aangrinniken |
|---|
| zij | zullen aangrinniken |
|---|
| ik | zal aangegrinnikt hebben |
|---|
| jij | zult aangegrinnikt hebben |
|---|
| hij | zal aangegrinnikt hebben |
|---|
| wij | zullen aangegrinnikt hebben |
|---|
| jullie | zullen aangegrinnikt hebben |
|---|
| zij | zullen aangegrinnikt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs