aanrijven | conjugation
neerlandés verb 'aanrijven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanrijven |
|---|
| jij | zou aanrijven |
|---|
| hij | zou aanrijven |
|---|
| wij | zouden aanrijven |
|---|
| jullie | zouden aanrijven |
|---|
| zij | zouden aanrijven |
|---|
| ik | zou aangerijfd hebben |
|---|
| jij | zou aangerijfd hebben |
|---|
| hij | zou aangerijfd hebben |
|---|
| wij | zouden aangerijfd hebben |
|---|
| jullie | zouden aangerijfd hebben |
|---|
| zij | zouden aangerijfd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | rijf aan |
|---|
| jij | rijft aan |
|---|
| hij | rijft aan |
|---|
| wij | rijven aan |
|---|
| jullie | rijven aan |
|---|
| zij | rijven aan |
|---|
| ik | heb aangerijfd |
|---|
| jij | hebt aangerijfd |
|---|
| hij | heeft aangerijfd |
|---|
| wij | hebben aangerijfd |
|---|
| jullie | hebben aangerijfd |
|---|
| zij | hebben aangerijfd |
|---|
| ik | rijfde aan |
|---|
| jij | rijfde aan |
|---|
| hij | rijfde aan |
|---|
| wij | rijfden aan |
|---|
| jullie | rijfden aan |
|---|
| zij | rijfden aan |
|---|
| ik | had aangerijfd |
|---|
| jij | had aangerijfd |
|---|
| hij | had aangerijfd |
|---|
| wij | hadden aangerijfd |
|---|
| jullie | hadden aangerijfd |
|---|
| zij | hadden aangerijfd |
|---|
| ik | zal aanrijven |
|---|
| jij | zult aanrijven |
|---|
| hij | zal aanrijven |
|---|
| wij | zullen aanrijven |
|---|
| jullie | zullen aanrijven |
|---|
| zij | zullen aanrijven |
|---|
| ik | zal aangerijfd hebben |
|---|
| jij | zult aangerijfd hebben |
|---|
| hij | zal aangerijfd hebben |
|---|
| wij | zullen aangerijfd hebben |
|---|
| jullie | zullen aangerijfd hebben |
|---|
| zij | zullen aangerijfd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs