aanstoten | conjugation
neerlandés verb 'aanstoten' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanstoten |
|---|
| jij | zou aanstoten |
|---|
| hij | zou aanstoten |
|---|
| wij | zouden aanstoten |
|---|
| jullie | zouden aanstoten |
|---|
| zij | zouden aanstoten |
|---|
| ik | zou aangestoten hebben |
|---|
| jij | zou aangestoten hebben |
|---|
| hij | zou aangestoten hebben |
|---|
| wij | zouden aangestoten hebben |
|---|
| jullie | zouden aangestoten hebben |
|---|
| zij | zouden aangestoten hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | stoot aan |
|---|
| jij | stoot aan |
|---|
| hij | stoot aan |
|---|
| wij | stoten aan |
|---|
| jullie | stoten aan |
|---|
| zij | stoten aan |
|---|
| ik | heb aangestoten |
|---|
| jij | hebt aangestoten |
|---|
| hij | heeft aangestoten |
|---|
| wij | hebben aangestoten |
|---|
| jullie | hebben aangestoten |
|---|
| zij | hebben aangestoten |
|---|
| ik | stiet aan; stootte aan |
|---|
| jij | stiet aan; stootte aan |
|---|
| hij | stiet aan; stootte aan |
|---|
| wij | stieten aan; stootten aan |
|---|
| jullie | stieten aan; stootten aan |
|---|
| zij | stieten aan; stootten aan |
|---|
| ik | had aangestoten |
|---|
| jij | had aangestoten |
|---|
| hij | had aangestoten |
|---|
| wij | hadden aangestoten |
|---|
| jullie | hadden aangestoten |
|---|
| zij | hadden aangestoten |
|---|
| ik | zal aanstoten |
|---|
| jij | zult aanstoten |
|---|
| hij | zal aanstoten |
|---|
| wij | zullen aanstoten |
|---|
| jullie | zullen aanstoten |
|---|
| zij | zullen aanstoten |
|---|
| ik | zal aangestoten hebben |
|---|
| jij | zult aangestoten hebben |
|---|
| hij | zal aangestoten hebben |
|---|
| wij | zullen aangestoten hebben |
|---|
| jullie | zullen aangestoten hebben |
|---|
| zij | zullen aangestoten hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs