aanvonken | conjugation
neerlandés verb 'aanvonken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanvonken |
|---|
| jij | zou aanvonken |
|---|
| hij | zou aanvonken |
|---|
| wij | zouden aanvonken |
|---|
| jullie | zouden aanvonken |
|---|
| zij | zouden aanvonken |
|---|
| ik | zou aangevonkt hebben |
|---|
| jij | zou aangevonkt hebben |
|---|
| hij | zou aangevonkt hebben |
|---|
| wij | zouden aangevonkt hebben |
|---|
| jullie | zouden aangevonkt hebben |
|---|
| zij | zouden aangevonkt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | vonk aan |
|---|
| jij | vonkt aan |
|---|
| hij | vonkt aan |
|---|
| wij | vonken aan |
|---|
| jullie | vonken aan |
|---|
| zij | vonken aan |
|---|
| ik | heb aangevonkt |
|---|
| jij | hebt aangevonkt |
|---|
| hij | heeft aangevonkt |
|---|
| wij | hebben aangevonkt |
|---|
| jullie | hebben aangevonkt |
|---|
| zij | hebben aangevonkt |
|---|
| ik | vonkte aan |
|---|
| jij | vonkte aan |
|---|
| hij | vonkte aan |
|---|
| wij | vonkten aan |
|---|
| jullie | vonkten aan |
|---|
| zij | vonkten aan |
|---|
| ik | had aangevonkt |
|---|
| jij | had aangevonkt |
|---|
| hij | had aangevonkt |
|---|
| wij | hadden aangevonkt |
|---|
| jullie | hadden aangevonkt |
|---|
| zij | hadden aangevonkt |
|---|
| ik | zal aanvonken |
|---|
| jij | zult aanvonken |
|---|
| hij | zal aanvonken |
|---|
| wij | zullen aanvonken |
|---|
| jullie | zullen aanvonken |
|---|
| zij | zullen aanvonken |
|---|
| ik | zal aangevonkt hebben |
|---|
| jij | zult aangevonkt hebben |
|---|
| hij | zal aangevonkt hebben |
|---|
| wij | zullen aangevonkt hebben |
|---|
| jullie | zullen aangevonkt hebben |
|---|
| zij | zullen aangevonkt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs