aanwuiven | conjugation
neerlandés verb 'aanwuiven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou aanwuiven |
|---|
| jij | zou aanwuiven |
|---|
| hij | zou aanwuiven |
|---|
| wij | zouden aanwuiven |
|---|
| jullie | zouden aanwuiven |
|---|
| zij | zouden aanwuiven |
|---|
| ik | zou aangewuifd hebben |
|---|
| jij | zou aangewuifd hebben |
|---|
| hij | zou aangewuifd hebben |
|---|
| wij | zouden aangewuifd hebben |
|---|
| jullie | zouden aangewuifd hebben |
|---|
| zij | zouden aangewuifd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | wuif aan |
|---|
| jij | wuift aan |
|---|
| hij | wuift aan |
|---|
| wij | wuiven aan |
|---|
| jullie | wuiven aan |
|---|
| zij | wuiven aan |
|---|
| ik | heb aangewuifd |
|---|
| jij | hebt aangewuifd |
|---|
| hij | heeft aangewuifd |
|---|
| wij | hebben aangewuifd |
|---|
| jullie | hebben aangewuifd |
|---|
| zij | hebben aangewuifd |
|---|
| ik | wuifde aan |
|---|
| jij | wuifde aan |
|---|
| hij | wuifde aan |
|---|
| wij | wuifden aan |
|---|
| jullie | wuifden aan |
|---|
| zij | wuifden aan |
|---|
| ik | had aangewuifd |
|---|
| jij | had aangewuifd |
|---|
| hij | had aangewuifd |
|---|
| wij | hadden aangewuifd |
|---|
| jullie | hadden aangewuifd |
|---|
| zij | hadden aangewuifd |
|---|
| ik | zal aanwuiven |
|---|
| jij | zult aanwuiven |
|---|
| hij | zal aanwuiven |
|---|
| wij | zullen aanwuiven |
|---|
| jullie | zullen aanwuiven |
|---|
| zij | zullen aanwuiven |
|---|
| ik | zal aangewuifd hebben |
|---|
| jij | zult aangewuifd hebben |
|---|
| hij | zal aangewuifd hebben |
|---|
| wij | zullen aangewuifd hebben |
|---|
| jullie | zullen aangewuifd hebben |
|---|
| zij | zullen aangewuifd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs
Mac + Safari
iPhone + iPad
Google Chrome
Mozilla Firefox
Opera
Microsoft Edge