afkijven | conjugation
neerlandés verb 'afkijven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afkijven |
|---|
| jij | zou afkijven |
|---|
| hij | zou afkijven |
|---|
| wij | zouden afkijven |
|---|
| jullie | zouden afkijven |
|---|
| zij | zouden afkijven |
|---|
| ik | zou afgekeven hebben |
|---|
| jij | zou afgekeven hebben |
|---|
| hij | zou afgekeven hebben |
|---|
| wij | zouden afgekeven hebben |
|---|
| jullie | zouden afgekeven hebben |
|---|
| zij | zouden afgekeven hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kijf af |
|---|
| jij | kijft af |
|---|
| hij | kijft af |
|---|
| wij | kijven af |
|---|
| jullie | kijven af |
|---|
| zij | kijven af |
|---|
| ik | heb afgekeven |
|---|
| jij | hebt afgekeven |
|---|
| hij | heeft afgekeven |
|---|
| wij | hebben afgekeven |
|---|
| jullie | hebben afgekeven |
|---|
| zij | hebben afgekeven |
|---|
| ik | keef af |
|---|
| jij | keef af |
|---|
| hij | keef af |
|---|
| wij | keven af |
|---|
| jullie | keven af |
|---|
| zij | keven af |
|---|
| ik | had afgekeven |
|---|
| jij | had afgekeven |
|---|
| hij | had afgekeven |
|---|
| wij | hadden afgekeven |
|---|
| jullie | hadden afgekeven |
|---|
| zij | hadden afgekeven |
|---|
| ik | zal afkijven |
|---|
| jij | zult afkijven |
|---|
| hij | zal afkijven |
|---|
| wij | zullen afkijven |
|---|
| jullie | zullen afkijven |
|---|
| zij | zullen afkijven |
|---|
| ik | zal afgekeven hebben |
|---|
| jij | zult afgekeven hebben |
|---|
| hij | zal afgekeven hebben |
|---|
| wij | zullen afgekeven hebben |
|---|
| jullie | zullen afgekeven hebben |
|---|
| zij | zullen afgekeven hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs