afpreken | conjugation
neerlandés verb 'afpreken' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afpreken |
|---|
| jij | zou afpreken |
|---|
| hij | zou afpreken |
|---|
| wij | zouden afpreken |
|---|
| jullie | zouden afpreken |
|---|
| zij | zouden afpreken |
|---|
| ik | zou afgepreekt hebben |
|---|
| jij | zou afgepreekt hebben |
|---|
| hij | zou afgepreekt hebben |
|---|
| wij | zouden afgepreekt hebben |
|---|
| jullie | zouden afgepreekt hebben |
|---|
| zij | zouden afgepreekt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | preek af |
|---|
| jij | preekt af |
|---|
| hij | preekt af |
|---|
| wij | preken af |
|---|
| jullie | preken af |
|---|
| zij | preken af |
|---|
| ik | heb afgepreekt |
|---|
| jij | hebt afgepreekt |
|---|
| hij | heeft afgepreekt |
|---|
| wij | hebben afgepreekt |
|---|
| jullie | hebben afgepreekt |
|---|
| zij | hebben afgepreekt |
|---|
| ik | preekte af |
|---|
| jij | preekte af |
|---|
| hij | preekte af |
|---|
| wij | preekten af |
|---|
| jullie | preekten af |
|---|
| zij | preekten af |
|---|
| ik | had afgepreekt |
|---|
| jij | had afgepreekt |
|---|
| hij | had afgepreekt |
|---|
| wij | hadden afgepreekt |
|---|
| jullie | hadden afgepreekt |
|---|
| zij | hadden afgepreekt |
|---|
| ik | zal afpreken |
|---|
| jij | zult afpreken |
|---|
| hij | zal afpreken |
|---|
| wij | zullen afpreken |
|---|
| jullie | zullen afpreken |
|---|
| zij | zullen afpreken |
|---|
| ik | zal afgepreekt hebben |
|---|
| jij | zult afgepreekt hebben |
|---|
| hij | zal afgepreekt hebben |
|---|
| wij | zullen afgepreekt hebben |
|---|
| jullie | zullen afgepreekt hebben |
|---|
| zij | zullen afgepreekt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs