afproeven | conjugation
neerlandés verb 'afproeven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou afproeven |
|---|
| jij | zou afproeven |
|---|
| hij | zou afproeven |
|---|
| wij | zouden afproeven |
|---|
| jullie | zouden afproeven |
|---|
| zij | zouden afproeven |
|---|
| ik | zou afgeproefd hebben |
|---|
| jij | zou afgeproefd hebben |
|---|
| hij | zou afgeproefd hebben |
|---|
| wij | zouden afgeproefd hebben |
|---|
| jullie | zouden afgeproefd hebben |
|---|
| zij | zouden afgeproefd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | proef af |
|---|
| jij | proeft af |
|---|
| hij | proeft af |
|---|
| wij | proeven af |
|---|
| jullie | proeven af |
|---|
| zij | proeven af |
|---|
| ik | heb afgeproefd |
|---|
| jij | hebt afgeproefd |
|---|
| hij | heeft afgeproefd |
|---|
| wij | hebben afgeproefd |
|---|
| jullie | hebben afgeproefd |
|---|
| zij | hebben afgeproefd |
|---|
| ik | proefde af |
|---|
| jij | proefde af |
|---|
| hij | proefde af |
|---|
| wij | proefden af |
|---|
| jullie | proefden af |
|---|
| zij | proefden af |
|---|
| ik | had afgeproefd |
|---|
| jij | had afgeproefd |
|---|
| hij | had afgeproefd |
|---|
| wij | hadden afgeproefd |
|---|
| jullie | hadden afgeproefd |
|---|
| zij | hadden afgeproefd |
|---|
| ik | zal afproeven |
|---|
| jij | zult afproeven |
|---|
| hij | zal afproeven |
|---|
| wij | zullen afproeven |
|---|
| jullie | zullen afproeven |
|---|
| zij | zullen afproeven |
|---|
| ik | zal afgeproefd hebben |
|---|
| jij | zult afgeproefd hebben |
|---|
| hij | zal afgeproefd hebben |
|---|
| wij | zullen afgeproefd hebben |
|---|
| jullie | zullen afgeproefd hebben |
|---|
| zij | zullen afgeproefd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs