conjugeren | conjugation
neerlandés verb 'conjugeren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou conjugeren |
|---|
| jij | zou conjugeren |
|---|
| hij | zou conjugeren |
|---|
| wij | zouden conjugeren |
|---|
| jullie | zouden conjugeren |
|---|
| zij | zouden conjugeren |
|---|
| ik | zou geconjugeerd hebben |
|---|
| jij | zou geconjugeerd hebben |
|---|
| hij | zou geconjugeerd hebben |
|---|
| wij | zouden geconjugeerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geconjugeerd hebben |
|---|
| zij | zouden geconjugeerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | conjugeer |
|---|
| jij | conjugeert |
|---|
| hij | conjugeert |
|---|
| wij | conjugeren |
|---|
| jullie | conjugeren |
|---|
| zij | conjugeren |
|---|
| ik | heb geconjugeerd |
|---|
| jij | hebt geconjugeerd |
|---|
| hij | heeft geconjugeerd |
|---|
| wij | hebben geconjugeerd |
|---|
| jullie | hebben geconjugeerd |
|---|
| zij | hebben geconjugeerd |
|---|
| ik | conjugeerde |
|---|
| jij | conjugeerde |
|---|
| hij | conjugeerde |
|---|
| wij | conjugeerden |
|---|
| jullie | conjugeerden |
|---|
| zij | conjugeerden |
|---|
| ik | had geconjugeerd |
|---|
| jij | had geconjugeerd |
|---|
| hij | had geconjugeerd |
|---|
| wij | hadden geconjugeerd |
|---|
| jullie | hadden geconjugeerd |
|---|
| zij | hadden geconjugeerd |
|---|
| ik | zal conjugeren |
|---|
| jij | zult conjugeren |
|---|
| hij | zal conjugeren |
|---|
| wij | zullen conjugeren |
|---|
| jullie | zullen conjugeren |
|---|
| zij | zullen conjugeren |
|---|
| ik | zal geconjugeerd hebben |
|---|
| jij | zult geconjugeerd hebben |
|---|
| hij | zal geconjugeerd hebben |
|---|
| wij | zullen geconjugeerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geconjugeerd hebben |
|---|
| zij | zullen geconjugeerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs