convoceren | conjugation
neerlandés verb 'convoceren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou convoceren |
|---|
| jij | zou convoceren |
|---|
| hij | zou convoceren |
|---|
| wij | zouden convoceren |
|---|
| jullie | zouden convoceren |
|---|
| zij | zouden convoceren |
|---|
| ik | zou geconvoceerd hebben |
|---|
| jij | zou geconvoceerd hebben |
|---|
| hij | zou geconvoceerd hebben |
|---|
| wij | zouden geconvoceerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geconvoceerd hebben |
|---|
| zij | zouden geconvoceerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | convoceer |
|---|
| jij | convoceert |
|---|
| hij | convoceert |
|---|
| wij | convoceren |
|---|
| jullie | convoceren |
|---|
| zij | convoceren |
|---|
| ik | heb geconvoceerd |
|---|
| jij | hebt geconvoceerd |
|---|
| hij | heeft geconvoceerd |
|---|
| wij | hebben geconvoceerd |
|---|
| jullie | hebben geconvoceerd |
|---|
| zij | hebben geconvoceerd |
|---|
| ik | convoceerde |
|---|
| jij | convoceerde |
|---|
| hij | convoceerde |
|---|
| wij | convoceerden |
|---|
| jullie | convoceerden |
|---|
| zij | convoceerden |
|---|
| ik | had geconvoceerd |
|---|
| jij | had geconvoceerd |
|---|
| hij | had geconvoceerd |
|---|
| wij | hadden geconvoceerd |
|---|
| jullie | hadden geconvoceerd |
|---|
| zij | hadden geconvoceerd |
|---|
| ik | zal convoceren |
|---|
| jij | zult convoceren |
|---|
| hij | zal convoceren |
|---|
| wij | zullen convoceren |
|---|
| jullie | zullen convoceren |
|---|
| zij | zullen convoceren |
|---|
| ik | zal geconvoceerd hebben |
|---|
| jij | zult geconvoceerd hebben |
|---|
| hij | zal geconvoceerd hebben |
|---|
| wij | zullen geconvoceerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geconvoceerd hebben |
|---|
| zij | zullen geconvoceerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs