durven | conjugation
neerlandés verb 'durven' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou durven |
|---|
| jij | zou durven |
|---|
| hij | zou durven |
|---|
| wij | zouden durven |
|---|
| jullie | zouden durven |
|---|
| zij | zouden durven |
|---|
| ik | zou gedurfd hebben |
|---|
| jij | zou gedurfd hebben |
|---|
| hij | zou gedurfd hebben |
|---|
| wij | zouden gedurfd hebben |
|---|
| jullie | zouden gedurfd hebben |
|---|
| zij | zouden gedurfd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | durf |
|---|
| jij | durft |
|---|
| hij | durft |
|---|
| wij | durven |
|---|
| jullie | durven |
|---|
| zij | durven |
|---|
| ik | heb gedurfd |
|---|
| jij | hebt gedurfd |
|---|
| hij | heeft gedurfd |
|---|
| wij | hebben gedurfd |
|---|
| jullie | hebben gedurfd |
|---|
| zij | hebben gedurfd |
|---|
| ik | dorst; durfde |
|---|
| jij | dorst; durfde |
|---|
| hij | dorst; durfde |
|---|
| wij | dorsten; durfden |
|---|
| jullie | dorsten; durfden |
|---|
| zij | dorsten; durfden |
|---|
| ik | had gedurfd |
|---|
| jij | had gedurfd |
|---|
| hij | had gedurfd |
|---|
| wij | hadden gedurfd |
|---|
| jullie | hadden gedurfd |
|---|
| zij | hadden gedurfd |
|---|
| ik | zal durven |
|---|
| jij | zult durven |
|---|
| hij | zal durven |
|---|
| wij | zullen durven |
|---|
| jullie | zullen durven |
|---|
| zij | zullen durven |
|---|
| ik | zal gedurfd hebben |
|---|
| jij | zult gedurfd hebben |
|---|
| hij | zal gedurfd hebben |
|---|
| wij | zullen gedurfd hebben |
|---|
| jullie | zullen gedurfd hebben |
|---|
| zij | zullen gedurfd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs