evoqueren | conjugation
neerlandés verb 'evoqueren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou evoqueren |
|---|
| jij | zou evoqueren |
|---|
| hij | zou evoqueren |
|---|
| wij | zouden evoqueren |
|---|
| jullie | zouden evoqueren |
|---|
| zij | zouden evoqueren |
|---|
| ik | zou geëvoqueerd hebben |
|---|
| jij | zou geëvoqueerd hebben |
|---|
| hij | zou geëvoqueerd hebben |
|---|
| wij | zouden geëvoqueerd hebben |
|---|
| jullie | zouden geëvoqueerd hebben |
|---|
| zij | zouden geëvoqueerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | evoqueer |
|---|
| jij | evoqueert |
|---|
| hij | evoqueert |
|---|
| wij | evoqueren |
|---|
| jullie | evoqueren |
|---|
| zij | evoqueren |
|---|
| ik | heb geëvoqueerd |
|---|
| jij | hebt geëvoqueerd |
|---|
| hij | heeft geëvoqueerd |
|---|
| wij | hebben geëvoqueerd |
|---|
| jullie | hebben geëvoqueerd |
|---|
| zij | hebben geëvoqueerd |
|---|
| ik | evoqueerde |
|---|
| jij | evoqueerde |
|---|
| hij | evoqueerde |
|---|
| wij | evoqueerden |
|---|
| jullie | evoqueerden |
|---|
| zij | evoqueerden |
|---|
| ik | had geëvoqueerd |
|---|
| jij | had geëvoqueerd |
|---|
| hij | had geëvoqueerd |
|---|
| wij | hadden geëvoqueerd |
|---|
| jullie | hadden geëvoqueerd |
|---|
| zij | hadden geëvoqueerd |
|---|
| ik | zal evoqueren |
|---|
| jij | zult evoqueren |
|---|
| hij | zal evoqueren |
|---|
| wij | zullen evoqueren |
|---|
| jullie | zullen evoqueren |
|---|
| zij | zullen evoqueren |
|---|
| ik | zal geëvoqueerd hebben |
|---|
| jij | zult geëvoqueerd hebben |
|---|
| hij | zal geëvoqueerd hebben |
|---|
| wij | zullen geëvoqueerd hebben |
|---|
| jullie | zullen geëvoqueerd hebben |
|---|
| zij | zullen geëvoqueerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs