kwakkelen | conjugation
neerlandés verb 'kwakkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou kwakkelen |
|---|
| jij | zou kwakkelen |
|---|
| hij | zou kwakkelen |
|---|
| wij | zouden kwakkelen |
|---|
| jullie | zouden kwakkelen |
|---|
| zij | zouden kwakkelen |
|---|
| ik | zou gekwakkeld hebben |
|---|
| jij | zou gekwakkeld hebben |
|---|
| hij | zou gekwakkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gekwakkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gekwakkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gekwakkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | kwakkel |
|---|
| jij | kwakkelt |
|---|
| hij | kwakkelt |
|---|
| wij | kwakkelen |
|---|
| jullie | kwakkelen |
|---|
| zij | kwakkelen |
|---|
| ik | heb gekwakkeld |
|---|
| jij | hebt gekwakkeld |
|---|
| hij | heeft gekwakkeld |
|---|
| wij | hebben gekwakkeld |
|---|
| jullie | hebben gekwakkeld |
|---|
| zij | hebben gekwakkeld |
|---|
| ik | kwakkelde |
|---|
| jij | kwakkelde |
|---|
| hij | kwakkelde |
|---|
| wij | kwakkelden |
|---|
| jullie | kwakkelden |
|---|
| zij | kwakkelden |
|---|
| ik | had gekwakkeld |
|---|
| jij | had gekwakkeld |
|---|
| hij | had gekwakkeld |
|---|
| wij | hadden gekwakkeld |
|---|
| jullie | hadden gekwakkeld |
|---|
| zij | hadden gekwakkeld |
|---|
| ik | zal kwakkelen |
|---|
| jij | zult kwakkelen |
|---|
| hij | zal kwakkelen |
|---|
| wij | zullen kwakkelen |
|---|
| jullie | zullen kwakkelen |
|---|
| zij | zullen kwakkelen |
|---|
| ik | zal gekwakkeld hebben |
|---|
| jij | zult gekwakkeld hebben |
|---|
| hij | zal gekwakkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gekwakkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gekwakkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gekwakkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs