mokkelen | conjugation
neerlandés verb 'mokkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou mokkelen |
|---|
| jij | zou mokkelen |
|---|
| hij | zou mokkelen |
|---|
| wij | zouden mokkelen |
|---|
| jullie | zouden mokkelen |
|---|
| zij | zouden mokkelen |
|---|
| ik | zou gemokkeld hebben |
|---|
| jij | zou gemokkeld hebben |
|---|
| hij | zou gemokkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gemokkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gemokkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gemokkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | mokkel |
|---|
| jij | mokkelt |
|---|
| hij | mokkelt |
|---|
| wij | mokkelen |
|---|
| jullie | mokkelen |
|---|
| zij | mokkelen |
|---|
| ik | heb gemokkeld |
|---|
| jij | hebt gemokkeld |
|---|
| hij | heeft gemokkeld |
|---|
| wij | hebben gemokkeld |
|---|
| jullie | hebben gemokkeld |
|---|
| zij | hebben gemokkeld |
|---|
| ik | mokkelde |
|---|
| jij | mokkelde |
|---|
| hij | mokkelde |
|---|
| wij | mokkelden |
|---|
| jullie | mokkelden |
|---|
| zij | mokkelden |
|---|
| ik | had gemokkeld |
|---|
| jij | had gemokkeld |
|---|
| hij | had gemokkeld |
|---|
| wij | hadden gemokkeld |
|---|
| jullie | hadden gemokkeld |
|---|
| zij | hadden gemokkeld |
|---|
| ik | zal mokkelen |
|---|
| jij | zult mokkelen |
|---|
| hij | zal mokkelen |
|---|
| wij | zullen mokkelen |
|---|
| jullie | zullen mokkelen |
|---|
| zij | zullen mokkelen |
|---|
| ik | zal gemokkeld hebben |
|---|
| jij | zult gemokkeld hebben |
|---|
| hij | zal gemokkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gemokkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gemokkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gemokkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs