monkelen | conjugation
neerlandés verb 'monkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou monkelen |
|---|
| jij | zou monkelen |
|---|
| hij | zou monkelen |
|---|
| wij | zouden monkelen |
|---|
| jullie | zouden monkelen |
|---|
| zij | zouden monkelen |
|---|
| ik | zou gemonkeld hebben |
|---|
| jij | zou gemonkeld hebben |
|---|
| hij | zou gemonkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gemonkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gemonkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gemonkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | monkel |
|---|
| jij | monkelt |
|---|
| hij | monkelt |
|---|
| wij | monkelen |
|---|
| jullie | monkelen |
|---|
| zij | monkelen |
|---|
| ik | heb gemonkeld |
|---|
| jij | hebt gemonkeld |
|---|
| hij | heeft gemonkeld |
|---|
| wij | hebben gemonkeld |
|---|
| jullie | hebben gemonkeld |
|---|
| zij | hebben gemonkeld |
|---|
| ik | monkelde |
|---|
| jij | monkelde |
|---|
| hij | monkelde |
|---|
| wij | monkelden |
|---|
| jullie | monkelden |
|---|
| zij | monkelden |
|---|
| ik | had gemonkeld |
|---|
| jij | had gemonkeld |
|---|
| hij | had gemonkeld |
|---|
| wij | hadden gemonkeld |
|---|
| jullie | hadden gemonkeld |
|---|
| zij | hadden gemonkeld |
|---|
| ik | zal monkelen |
|---|
| jij | zult monkelen |
|---|
| hij | zal monkelen |
|---|
| wij | zullen monkelen |
|---|
| jullie | zullen monkelen |
|---|
| zij | zullen monkelen |
|---|
| ik | zal gemonkeld hebben |
|---|
| jij | zult gemonkeld hebben |
|---|
| hij | zal gemonkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gemonkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gemonkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gemonkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs