ontleren | conjugation
neerlandés verb 'ontleren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou ontleren |
|---|
| jij | zou ontleren |
|---|
| hij | zou ontleren |
|---|
| wij | zouden ontleren |
|---|
| jullie | zouden ontleren |
|---|
| zij | zouden ontleren |
|---|
| ik | zou ontleerd hebben |
|---|
| jij | zou ontleerd hebben |
|---|
| hij | zou ontleerd hebben |
|---|
| wij | zouden ontleerd hebben |
|---|
| jullie | zouden ontleerd hebben |
|---|
| zij | zouden ontleerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | ontleer |
|---|
| jij | ontleert |
|---|
| hij | ontleert |
|---|
| wij | ontleren |
|---|
| jullie | ontleren |
|---|
| zij | ontleren |
|---|
| ik | heb ontleerd |
|---|
| jij | hebt ontleerd |
|---|
| hij | heeft ontleerd |
|---|
| wij | hebben ontleerd |
|---|
| jullie | hebben ontleerd |
|---|
| zij | hebben ontleerd |
|---|
| ik | ontleerde |
|---|
| jij | ontleerde |
|---|
| hij | ontleerde |
|---|
| wij | ontleerden |
|---|
| jullie | ontleerden |
|---|
| zij | ontleerden |
|---|
| ik | had ontleerd |
|---|
| jij | had ontleerd |
|---|
| hij | had ontleerd |
|---|
| wij | hadden ontleerd |
|---|
| jullie | hadden ontleerd |
|---|
| zij | hadden ontleerd |
|---|
| ik | zal ontleren |
|---|
| jij | zult ontleren |
|---|
| hij | zal ontleren |
|---|
| wij | zullen ontleren |
|---|
| jullie | zullen ontleren |
|---|
| zij | zullen ontleren |
|---|
| ik | zal ontleerd hebben |
|---|
| jij | zult ontleerd hebben |
|---|
| hij | zal ontleerd hebben |
|---|
| wij | zullen ontleerd hebben |
|---|
| jullie | zullen ontleerd hebben |
|---|
| zij | zullen ontleerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs