opduvelen | conjugation
neerlandés verb 'opduvelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou opduvelen |
|---|
| jij | zou opduvelen |
|---|
| hij | zou opduvelen |
|---|
| wij | zouden opduvelen |
|---|
| jullie | zouden opduvelen |
|---|
| zij | zouden opduvelen |
|---|
| ik | zou opgeduveld hebben |
|---|
| jij | zou opgeduveld hebben |
|---|
| hij | zou opgeduveld hebben |
|---|
| wij | zouden opgeduveld hebben |
|---|
| jullie | zouden opgeduveld hebben |
|---|
| zij | zouden opgeduveld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | duvel op |
|---|
| jij | duvelt op |
|---|
| hij | duvelt op |
|---|
| wij | duvelen op |
|---|
| jullie | duvelen op |
|---|
| zij | duvelen op |
|---|
| ik | heb opgeduveld |
|---|
| jij | hebt opgeduveld |
|---|
| hij | heeft opgeduveld |
|---|
| wij | hebben opgeduveld |
|---|
| jullie | hebben opgeduveld |
|---|
| zij | hebben opgeduveld |
|---|
| ik | duvelde op |
|---|
| jij | duvelde op |
|---|
| hij | duvelde op |
|---|
| wij | duvelden op |
|---|
| jullie | duvelden op |
|---|
| zij | duvelden op |
|---|
| ik | had opgeduveld |
|---|
| jij | had opgeduveld |
|---|
| hij | had opgeduveld |
|---|
| wij | hadden opgeduveld |
|---|
| jullie | hadden opgeduveld |
|---|
| zij | hadden opgeduveld |
|---|
| ik | zal opduvelen |
|---|
| jij | zult opduvelen |
|---|
| hij | zal opduvelen |
|---|
| wij | zullen opduvelen |
|---|
| jullie | zullen opduvelen |
|---|
| zij | zullen opduvelen |
|---|
| ik | zal opgeduveld hebben |
|---|
| jij | zult opgeduveld hebben |
|---|
| hij | zal opgeduveld hebben |
|---|
| wij | zullen opgeduveld hebben |
|---|
| jullie | zullen opgeduveld hebben |
|---|
| zij | zullen opgeduveld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs