toezeggen | conjugation
neerlandés verb 'toezeggen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou toezeggen |
|---|
| jij | zou toezeggen |
|---|
| hij | zou toezeggen |
|---|
| wij | zouden toezeggen |
|---|
| jullie | zouden toezeggen |
|---|
| zij | zouden toezeggen |
|---|
| ik | zou toegezegd hebben |
|---|
| jij | zou toegezegd hebben |
|---|
| hij | zou toegezegd hebben |
|---|
| wij | zouden toegezegd hebben |
|---|
| jullie | zouden toegezegd hebben |
|---|
| zij | zouden toegezegd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | zeg toe |
|---|
| jij | zegt toe |
|---|
| hij | zegt toe |
|---|
| wij | zeggen toe |
|---|
| jullie | zeggen toe |
|---|
| zij | zeggen toe |
|---|
| ik | heb toegezegd |
|---|
| jij | hebt toegezegd |
|---|
| hij | heeft toegezegd |
|---|
| wij | hebben toegezegd |
|---|
| jullie | hebben toegezegd |
|---|
| zij | hebben toegezegd |
|---|
| ik | zei toe; zegde toe |
|---|
| jij | zei toe; zegde toe |
|---|
| hij | zei toe; zegde toe |
|---|
| wij | zeien toe; zegden toe |
|---|
| jullie | zeien toe; zegden toe |
|---|
| zij | zeien toe; zegden toe |
|---|
| ik | had toegezegd |
|---|
| jij | had toegezegd |
|---|
| hij | had toegezegd |
|---|
| wij | hadden toegezegd |
|---|
| jullie | hadden toegezegd |
|---|
| zij | hadden toegezegd |
|---|
| ik | zal toezeggen |
|---|
| jij | zult toezeggen |
|---|
| hij | zal toezeggen |
|---|
| wij | zullen toezeggen |
|---|
| jullie | zullen toezeggen |
|---|
| zij | zullen toezeggen |
|---|
| ik | zal toegezegd hebben |
|---|
| jij | zult toegezegd hebben |
|---|
| hij | zal toegezegd hebben |
|---|
| wij | zullen toegezegd hebben |
|---|
| jullie | zullen toegezegd hebben |
|---|
| zij | zullen toegezegd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs