Definition of "orantılı" in turco

sıfat

1. aralarında orantı bulunan.

2. bir niceliğin iki, üç, dört... kez çoğalması ya da azalması başka bir niceliğin de aynı oranda çoğalmasını ya da azalmasını gerekli kılarsa, bu nicelikler için birbiriyle orantılı denir.