ad
uyuşmama durumu.
düşünce, çıkar vb. aykırılığından doğan anlaşmazlık.
sözcükte, yan yana gelen iki hecede kimi seslerin bir arada bulunmamasını gerektiren durum; örneğin, Türkçede sonsesi <b> <i>–k</i> </b> olan bir sözcüğe <b> <i>–k</i> </b> ile biten bir ek getirilince ilk <b> <i>–k</i> </b> sesi düşer, büyükcek olması gereken sözcüğün büyücek biçimine girmesi gibi.