Definition of "çöküş" in Turc

ad

1. çökmek eylemi ya da biçimi.

2. yıkılış, yıkılma.

   • Apartmanın çöküşüyle aileler açıkta kaldı

3. (deve, sığır vb.) dizlerini büküp yere oturuş.

   • Deveye çöküş öğretecekler

4. (devlet, birlik vb.) son bulma, yok olma, dağılma, ortadan kalkma.

   • Padişah, ülkesinin çöküşünü gördü