Definition of "çöküntü" in Turc

ad

1. çökme.

   • Çöküntü sırasında apartmanda kimse yokmuş

2. çöken şeylerin kalıntısı.

   • Çöküntüyü temizlemişler

3. yerbilimsel bir olay sonucu oluşan toprak çöküklüğü.

4. uyaranlara karşı duyarlığın azalması, girişim gücünün ve kendine güvenin yiterek umutsuzluğun, karamsarlığın güçlenmesi biçiminde beliren ruhsal bozukluk.

   • Bu çöküntüden kurtulması için doktora gitmeli

5. yok oluş, yıkılış, dağılış.

   • Savaşın getirdiği çöküntüyü toplum kaldıramadı