Definition of "çıkış" in Turc

ad

1. çıkmak eylemi ya da biçimi.

   • Suyun bir kayadan çıkışını seyrettik

2. çıkılacak yer.

   • Sinemanın çıkışında buluşalım

3. yokuş.

   • Bu yolun çıkışı oldukça dik ama inişi daha az eğimli

4. beklenmedik, sert konuşma.

   • Toplantıdaki çıkışın biraz sert oldu

5. güreşte, alana çıkan pehlivanların topluca izleyicilere doğru yürüyerek belli, geleneksel hareketleri yapmaya başlaması.

6. verilen bir işaretle yarışa başlama.

7. kuşatılan bir bölgedeki birliklerin yaptığı saldırı eylemi.

8. oyuncunun sahneden ayrılması.

9. bilgisayardaki işlemin, verinin bilgiyazar aracılığıyla kâğıda geçirilmesi, dökülmesi.

10. uçakların bir görev için havalanması işi.

    • Uçaklarımızın her çıkışı üç saat sürdü

11. bir okulu bitiren bir kimseye geçici olarak verilen bitirme belgesi.

12. bir malın ülke dışına çıkarılabilme iznini taşıyan belge.

13. büyük yapılarda dışarı çıkmayı sağlayan kapı.

14. çözüm yolu.

    • Bu soruna bir çıkış kapısı bulacağız

15. bir tartışmada, karşısındakine beklenmedik biçimde sert sözler söylemek.

16. (uçak filosu) bir görev yapmak amacıyla havalanmak.