Definition of "çevre" in Turc

ad

1. bir şeyi dört yönü bakımından kuşatan yakın yerler, bir şeyin dolayı.

   • Köyün çevresi yeşillikti

2. kıyıları sırma işlemeli mendil ya da oyalı yazma.

3. bir kimse ile yakın ilişkisi olanların tümü.

   • O, çevresine aldanıyor

4. özdeş konu ile ilgili, o alanda çalışan, o alanla uğraşan kimselerin tümü.

   • Bilim ve sanat çevreleri, yasayı olumlu buldu

5. insanın içinde bulunduğu toplumsal ortam.

   • İnsan için çevrenin yargısı önemlidir

6. bireye dıştan etki yapan bütün nesne, güç ve uyarımların toplamı.

7. bireyin, bir toplumsal kümenin ya da toplumun yaşambilimsel, toplumsal ve kültürel yaşamını etkileyebilen dış etmenlerin tümü.

8. düzlem üzerindeki bir şekli sınırlayan çizgi.

   • Bu kentin çevresi on kilometreymiş

9. bir birimden önce ya da sonra gelen özdeş türden birimlerin tümü.