Definition of "ışık" in Turc

ad

1. Güneş’ten, Ay’dan, aydınlatma araçlarından vb. yayılan, nesneleri ve renkleri görmeyi sağlayan fiziksel erke.

2. yüksek derecede ısıtılan, akkor durumuna getirilen cisimlerin ya da çeşitli erke biçimleriyle uyarılan cisimlerin yaydığı, gözle görülen ışıma.

3. bir yeri aydınlatmaya yarayan araç.

   • Sokak ışıkları yandı

4. mutlu durumlardan doğan, özellikle gözlerde ve yüzde beliren parıltı, aydınlık.

   • Onun ışığı hiç eksilmez

5. aydınlatan, yol gösteren kimse, düşünce, yapıt vb.

   • Atatürk her zaman bize ışık olmuştur

6. (resim sanatında) desende, resimde görülen, doğal ışık gibi olan, parlak, ışıklı yer.

7. bir yeri, ışık yönelterek aydınlatmak.

8. konunun anlaşılmasına yarayan bilgiler vermek, düşünceler söylemek, bir konuda tutulması gereken yolu göstermek, kılavuzluk etmek.