Definition of "adam" in Turc

ad

1. genel anlamda insan, insanoğlu.

   • Adam böyle yapar mı?

2. kimse, kişi.

   • Oraya bir adam gönderildi

3. dişi olmayan insan, erkek.

   • Arabada bir adamla iki çocuk vardı

4. iyi yetişmiş, değerli kimse.

   • Bu ilçeden pek çok adam çıktı

5. birinin işinde, yanında, buyruğunda çalışan kimse.

   • Ağa, adamını göndermiş

6. birini kayıran, koruyan kimse.

   • Belediyede adamımız var, iş olur

7. insana yakışır tutum ve davranışı olan, güvenilir, iyi huylu kimse.

   • Adammış ki sözünde durdu

8. (bir yerde) görevli kimse.

   • Buranın adamı nerede?

9. kim olursa olsun herkes.

   • Adam bunu önceden söyler

10. (ad tamlamalarında) iyi yetişmiş ve bir alanda derin bilgisi olan ya da bir ülküyü çok benimseyen kimse.

    • O bir bilim adamı olarak, çok iyidir

11. koca, <i>eş.</i>.

12. yetiştirip, eğitip topluma yararlı bir duruma getirmek.

    • Amcası onu adam etti, ama o bunu yadsıyor

13. onarıp işe yarar bir duruma getirmek ya da çeki düzen vermek, bir düzene sokmak.

    • Bu odayı adam etmek gerekiyor

14. insana yakışır bir biçimde.

    • Adam gibi davransalar neyse..

15. işe yarar, iyi, iyice.

    • Bu evde adam gibi bir makas yok mu?

16. yetişip iyi bir duruma gelmek.

    • Adam olmak için çok çalıştı

17. (bir şey) düzelip işe yarar bir duruma gelmek.

    • Yazı biraz adam oldu sanırım

18. bir işi olumsuz tutumuyla etkileyenleri anlatmak için kullanılır.

    • Vay be, tam adamına çatmışız!

19. işin uzmanını, ustasını bulmuş olmak.

    • İyi marangoz, iyi ki adamına çatmışız

20. kişiler arasında ayrım gözeterek.

    • O adamına göre davranır

21. her kişiye yeteneğine göre.

    • Patron, adamına göre para verirmiş..

22. işin uzmanını, ustasını bulmak.