Definition of "asonans" in Turc

ad

1. koşukta, her dizenin sonuna gelen ve aynı vurguyu (aksanı) veren ünlünün kendinden önce ya da sonra gelen ünsüz göz önüne alınmadan yinelenmesi biçimindeki uyak, yarım uyak.

   • Bas ile kes biçimindeki sözcükler dize sonunda asonans oluşturur