Definition of "basamak" in Turc

ad

1. bir yere çıkarken ya da bir yerden inerken basılan, birbirinden belirli aralıklarla art arda yükselen düz yüzeylerden her biri.

   • Dört basamak inince bahçeye ulaşılıyordu

2. alçalan ve yükselen durumların her biri, derece, aşama.

   • Isı iki basamak yükselse, duyumsanır

3. bir ereğe erişmek için yararlanılan kimse, durum ya da makam.

   • Onu basamak yapıp, muradına erdi

4. matematikte, on kuralına göre yazılmış bir sayının her rakamının bulunduğu sıra.

   • 15 sayısının birler basamağında 1, onlar basamağında beş rakamı var

5. cebirde, bir tam denklemde bulunan bilinmeyenin en yüksek kuvveti.

6. dere, çay gibi küçük bir akarsudan geçmek için suyun içine konulmuş, üzerine basılarak karşıya geçmeye yarayan taşların her biri.