Definition of "bencilik" in Turc

ad

1. benci olma durumu.

2. kişinin bütün eylemlerinin ben³ ile belirlenmiş bulunduğunu, ahlaklılığın, erdemin de yalnızca benini, kendini koruma içgüdüsünün başka bir biçimi olduğunu ileri süren öğreti.

3. kendi çıkarını düşünmenin bütün bilinçli eylemlerin ana güdüsü olduğunu öne süren görüş.

4. kendi çıkarını düşünmeyi bütün eylemlerin haklı ve doğru amacı olarak kabul eden ve bunu yaşamın kesin, değişmez ilkesi yapan öğreti.

   • Doğrusu, bencilik bireyin bir kaçış yoludur