Definition of "bereket" in Turc

ad

1. olağandan, alışılandan çok olma durumu, bol verim, bolluk, gürlük.

   • Unun bereketi çokmuş

2. bol ürüne yol açan şey, yağmur.

   • Ekinler, yağan bereketle gürleşti

3. güzel bir rastlantı olarak, neyse ki, iyi ki, şükür ki.

   • Ben de düşecektim, bereket bir yere tutundum da düşmedim

4. bir alışverişte, satıcının alıcıya Tanrı size bol gelir, bol para versin anlamında söylediği bir söz.

5. Tanrı’ya şükür ki, çok şükür ki, iyi ki, neyse ki.

   • Yağmur başladı, bereket versin şemsiye almıştım, yoksa ıslanacaktım