Definition of "bircilik" in Turc

ad

1. evrenin ve bütün evrensel varlıkların temelini ruh ya da madde gibi tek bir öğede bulan ve bütün ötekilerin bundan türemiş olduğunu, Tanrı’nın evrenle özdeşliğini öne süren dünya görüşü.

   • Doğayı bir tek varlıkla, maddeyle anlatmak isteyen görüşe maddeci bircilik denir

2. gerçekliğin bölünmez bir bütün olduğuna, bağımsız parçaları bulunmadığına inanan öğreti.

   • Birciliğe göre gerçek bir ve tektir