Definition of "bireşim" in Turc

ad

1. ayrı ayrı öğelerin ya da parçaların bir araya getirilerek bir bütün yaratılması işi.

2. ayrı öğelerden ya da parçalardan oluşturulmuş olan bütün.

   • Bu bireşimdeki öğeleri ayırmak olanaksızdı

3. bir bileşiği öğelerinden ya da daha yalın yapıdaki bileşiklerden elde etmeye yarayan tepkime ya da tepkimeler dizisi, yapay olarak bileşikler oluşturma işi.

4. karşıt iki savdan ulaşılan sonuç.

   • Sav ile karşısav arasındaki karşıtlıktan bireşim doğar

5. verilerin bir bütünlük ortaya koyacak biçimde birleşmesi.