Definition of "birikinti" in Turc

ad

1. bir yerde kendi kendine birikmiş olan şey.

2. öğelerinin boyutları ne olursa olsun, karalar üzerindeki eğimsiz yerlerde, çanak biçimli çukurlarda, sığ deniz ve göl diplerinde yığılan özdekler.

3. bir yarın ya da dik bir yamacın önünde, yukarlardan kopmuş parçalardan oluşmuş taş yığını.

4. sel sularının, yamaç önündeki düzlüklere yığdığı şeylerden oluşmuş, koni biçiminde, az eğimli yığıntı.