Definition of "boşanmak" in Turc

unknown

1. (karı ve koca) mahkeme kararıyla birbirinden ayrılmak, evlilik bağları sona ermek.

2. (baskı altında bulunan ya da gergin duran bir şey) birden fırlamak, kurtulmak.

   • Silah kuruluymuş, boşanmış, çocuk yaralanmış

3. (hayvan) başlığından, koşulduğu ya da bağlı bulunduğu yerden, bağından kurtulmak.

   • Ahırdaki at boşanmış, almış başını gitmiş

4. ansızın ve çok bol akmak.

   • Çocuğun burnundan kan boşandı

5. (kapalı bir yerde bulunan insan ya da hayvan topluluğu) birden dışarı fırlamak.

   • Patlama üzerine sinema boşandı

6. ağlamaya başlamak ya da hüngür hüngür ağlamak, çok ağlamak.

   • Beni görünce gözyaşları boşandı

7. sıkıntılarını, yakınmalarını anlatmaya, derdini dökmeye başlamak.

   • Anlat demem üzerine kadın bir boşandı ki sorma