Definition of "bozuntu" in Turc

ad

1. bozulan bir şeyden arta kalan bölüm ya da bölümler, döküntü.

2. kendinde bulunduğu varsayılan niteliği gerçekte taşımayan, taşıdığı sana yaraşık olmayan kimse ya da şey.

   • Şu araba bozuntusunu çekin. Ozan bozuntusu, şiir yazdığını sanıyor

3. şaşkınlık, şaşkınlığa düşme.