Definition of "bulamaç" in Turc

ad

1. sulu, cıvık hamur.

2. un, şeker ve yağ ile yapılan, cıvık hamur tatlısı ya da unun yağda kavrulması ve içine su katılmasıyla yapılan cıvık hamur yemeği.

3. bulamaca benzeyen şey, bulamaç kıvamındaki nesne.

4. sulandırılmış seramik çamuru.

5. çini yapımında, sırçanın seramik üzerinden akmasını önlemek için, fırınlama öncesi kullanılan unlu eriyik.

6. bulamaç hazırlamak ya da pişirmek.

7. toz durumundaki bir nesneyi su ile ya da herhangi bir sıvı ile karıştırarak bulamaç³ durumuna getirmek.