Definition of "bunalım" in Turc

ad

1. herhangi bir durumun doğal gidişi sırasında birdenbire ortaya çıkan ve doğal olmayan aykırılık.

   • Bu bunalım geçicidir

2. sonucu kötü olabilecek gerginlik.

   • Bu bunalımı atlatmak gerekir

3. bir hastalıkta, birdenbire ortaya çıkan ve ölümle sonuçlanabilecek nitelikteki fizyolojik değişiklik.

4. halkın satın alma gücünün azalması ya da durması, mal satış değerlerinin düşmesi gibi nedenlerle kendini gösteren alışveriş ve üretim durgunluğu.

5. insanın yüreğini sıkan, insanı tedirgin eden, ruhsal yönden sonucu kötü olabilecek durum, büyük tasa.

   • Onun bunalımını anlamak gerekirdi

6. herhangi bir nedenle oluşan, ortaya çıkan bunalımı yaşamak.

   • Ülke ekonomisi bunalım geçirmekte ve bu da her şeyi altüst etmekteydi

7. (kişi için) ruhsal yönden büyük rahatsızlık yaşamak.

   • Onun bunalım geçirmesi, bizi ilgilendirir elbette