Definition of "düzen" in Turc

ad

1. belli yasa, kural, ilke ya da yönteme göre oluşturulmuş, kurulmuş olan durum.

   • İşyerinin düzenine uyulur

2. soyut şeylerin ya da somut nesnelerin bir ereğe, bir sıraya göre yerleştirilmesi.

   • Düşünce düzeniyle sözlüğün abecesel düzeni uyuşmuştu

3. işlerin yolunda gitmesinden doğan duruluk, uyum.

   • Hastalık evin düzenini alt üst eder

4. birtakım şeylere verilen, işe yarar ve beğeniyi okşayan biçim, yerleştirme.

   • Kitabın kapak düzeni iyiydi

5. bir devletin uyguladığı yönetim biçimi.

   • Gericiler düzeni değiştirmek istiyor

6. toplumsal bir yapı içinde karşılıklı işlevsel ilişkiler içinde bulunan öğelerin oluşturduğu bütünlük.

7. müzik aygıtlarında sesleri uygun duruma getirme, ses ayarı.

8. dolap³, hile.

   • Onun düzenine aldanma

9. bez dokumakta kullanılan el tezgâhı.

10. işler duruma getirmek.

    • Bir düzen kuralım, gerisi gelir

11. hileye başvurmak.

    • Dosta düzen kurmak olmaz

12. dağınıklıktan kurtarmak, düzenlemek, düzene koymak, düzene sokmak.

13. akort etmek.

    • Kerem, sazına düzen verip çalmaya başladı