Definition of "eren" in Turc

ad

1. kendini Tanrı’ya adamış olduğu için benliğinden, öz varlığından sıyrılmış, Tanrı’ya ermiş kimse.

2. sözcüğün erenler biçimi eskiden dervişler arasında bir seslenme sözü olarak kullanılırdı.

   • Bektaşi babası Erenler, demiş, aranızda ahretten dönen var mı?

3. olağanüstü sezgileriyle birtakım gerçekleri gördüğüne inanılan kimse.

4. bilge, olgun kimseler sizin doğru bulduğunuz biçimde de, doğru bulmadığınız biçimde de iş yapar, ne türlü davranırlarsa davransınlar, tutumları kendilerine yakışır.

5. cana yakın, sevimli kimselerin kimi yanlış davranışlarının bilerek yapılmadığı için hoşgörüldüğünü belirtmekte şaka yollu söylenir.