Definition of "harman" in Turc

ad

1. biçildikten sonra bir düzlük üzerine yayılan tahıl demetlerinin üzerinden döven geçirilerek tanelerinin başaklarından ayrılması işi.

   • Yarın harmana başlıyoruz

2. dövenle dövülmek üzere bir araya getirilmiş ekin demetleri yığını.

   • Yağmur harmana zarar vermiş

3. bu işin yapıldığı yer.

   • Onların harmanı rüzgâr alır

4. bu işin yapıldığı mevsim.

   • Size borcumuzu ancak harmanda öderiz

5. çay, tütün gibi çeşitleri bulunan şeylerin birkaç çeşidinden birer parça alıp birbirine karıştırma işi.

   • Yerli çaylarla yabancı çayların harmanı iyi oluyor

6. basımcılıkta, bir kitabı oluşturacak basılı formaların, ciltlenmek üzere, sıra numarasına göre bir araya getirilmesi işlemi.

7. çay, kahve, sigara gibi tiryakisi olduğu bir şeyden bir süre uzak kaldığı için ona çok istek duyan (kimse).

8. esrar vb. içip çakırkeyf olan (kimse).

9. harmandan¹ kalan, toprakla ve samanla karışık tahıl.

10. harman mevsiminin sonları.

    • Düğünleri harman sonuna kaldı

11. büyük bir servet ya da işten arta kalan bölüm.