Definition of "ip" in Turc

ad

1. her türlü dokuma maddelerinin bükülmüş liflerinden örülebilen, çeşitli kalınlıklarda ve uzunluklarda olabilen, bir şey bağlamakta kullanılan bağ.

2. (Anadolu’nun kimi yerlerinde) iplik.

3. asarak öldürme cezası.

   • Güçlü biriydi, adamlarını ipten kurtarırdı

4. iki kişi arasındaki kırgınlığın giderilmesi için kırgınlığa yol açan nedenin ortadan kaldırılması gerekir.

5. bozulan bir iş nerede kalmışsa düzeltilmesine oradan başlanır.

6. (birini) ölçülü davranmaya zorlamak.

7. etkisiz duruma getirmek, yok etmek.

   • Yakında onun ipini çekeceğim

8. kumar, dolandırıcılık gibi bir yolla bütün parasını alıp beş parasız bırakmak.

9. kaçmasını sağlamak.

10. savuşup gitmek, kaçmak.

11. ele avuca sığmaz olmak, azgınlaşmak.

12. (bir işin) yönetimini el altından yürütmek.

13. (o kimsenin) sözünden çıkamamak, o kimse ne derse onu yapmak.