Definition of "irkilmek" in Turc

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. ürküp korkarak geri çekilir gibi olmak ya da korkup şaşırarak duraksamak.

   • Kadın, karşısına çıkan köpeği görünce irkildi

2. birikmek, toplanmak, yığılmak.

   • Mahalleli kaza yerine irkilmişti

3. (akan şeyler) bir engel arkasında birikmek.

   • Çatı suları bahçede irkilmiş, göl olmuştu

4. (vücudun bir yeri) dışardan gelen bir uyarıcının etkisiyle kanlanıp şişmek.