Definition of "kırışmak" in Turc

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (düzgün bir yüzey) düzgünlüğü bozulmak, üzerinde kırışıklar oluşmak.

   • Çarşaf kırışmış

2. birbirini kırmak, birbirini öldürmek, birbirini ortadan kaldırmak.

3. karşılıklı birbirine vurarak kırmak.

   • Çocuklar yumurta kırıştı

4. dama, satranç gibi oyunlarda taş alıp taş vermek.

5. pazarlık etmek.

6. yarı yarıya paylaşmak.

   • Masadaki kitapları kırışalım mı?

7. lades tutuşmak.

8. (öküzler, koçlar) kafa kafaya vurmak, toslaşmak.

9. savaşmak.