Definition of "kıvrım" in Turc

ad

1. bir şeyin kıvrılan, katlanan yeri, büklüm.

2. kıvrılma sonunda oluşan toprak dalgası, katmanların dalga biçiminde büküntüsü.

3. dalgalanmış bir yüzey ya da dalgalı bir çizgi biçiminde olan, kıvrımları olan, büklüm büklüm.

4. kıvrılarak.

   • Yol kıvrım kıvrım uzanıyordu

5. çok acı çekerek kıvranmak.

   • Adam yerde kıvrım kıvrım kıvranıyordu

6. sıkıntıyla çok kıvranmak, çok sıkıntılı olmak.

   • Adam yalvarmakta, kıvrım kıvrım kıvranmaktaydı