Definition of "kapı" in Turc

ad

1. yapıda, girip çıkarken geçilen ve açılıp kapanma düzeni olan duvar ya da bölme boşluğu.

2. böyle bir boşlukta bulunan, açılıp kapanan kanat.

   • Evine yeni kapı taktırdı

3. (sınırda) giriş çıkış yapılan yer.

   • Sınır kapıları kapandı

4. gelir, geçim sağlanan yer, işyeri, iş.

   • Birkaç ayda bir kapı değiştirmese iyi olacak

5. kaynak ya da olanak.

   • Partiyi çıkar kapısı görenler çoktur

6. gidere yol açan gereksinim.

   • Okullar açılırken masraf kapıları da açılır

7. (tavla oyununda) pul dizilen yer.

8. devlet dairesi.

   • Tanrı kimseyi hükümet kapısına düşürmesin

9. ev gezmesi için gidilen yer.

   • Günde kırk kapı dolaşıyor

10. çok yakın zaman.

    • Kış kapıya dayanmadan kömür almalıyız

11. yüksek düzeydeki resmi daire.

12. Osmanlı döneminde, av dışında padişahın yanında bulunan iç ağalarının en büyüğü.

13. Osmanlı döneminde, sadrazam kapısının iç düzenini sağlamakla yükümlü görevli.

14. kendine bir iş bulmaya çalışmak.

15. ev gezmesi yapmak istemek.

16. Osmanlı döneminde, sadrazam, vezir, eyalet valisi, beylerbeyi gibi devlet büyükleri yanında hizmet gören kimselere verilen genel ad.

17. bir varsıl konağında çalışanların tümü.

18. bir şey söylemek ya da istemek için, önce, onunla uzak yakın ilgisi olan başka sözler söyleyerek karşısındakini hazırlamak.

19. ev gezmesi yapmak.

    • Bugün tam beş kapı yaptık

20. (tavla oyununda) en az iki pulunu bir hanede üst üste gelecek biçimde toplamak, kapı almak.

21. içeri girememek.

    • Anahtarı annemden almayı unutmuşum, kapıda kaldım

22. konukluğa gittiği evde kimseyi bulamayıp gelmelerini kapıda beklemek.

    • Telefon ederek gelin, kapıda kalırsanız üzülürüz

23. girilip çıkılmasını önlemek için bir yeri kapamak.

24. bir yerin çalışmasına son vermek.

25. bir şeyi elde etmek için bir yeri, bir kimseyi zorlamak.

    • Alacaklıları kapıya dayanınca kaçtı

26. (zaman) gelip çatmak.

    • Yaz kapıya dayandı ama biz kışlıkları atamadık