Definition of "kapanmak" in Turc

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. açık iken kapalı duruma gelmek, örtülmek.

   • Çanta kapandı

2. üstüne örtü çekilmek.

   • Yatağın kapanmış olması gerekirdi, tozlanmış

3. dışarıyla ilişiğini kesmek, kendi kendini kapamak.

   • Odasına kapanıp çalıştı

4. çalışamaz, işleyemez, etkinliğini, çalışmasını sürdüremez duruma gelmek.

   • Fabrika birkaç ay işleyip kapanmıştı

5. geçilmez duruma gelmek.

   • Kardan yollar kapanmıştı

6. (dergi, gazete, TV vb.) yayımlanmaz olmak, yayımını durdurmak.

   • Radyolar kapandı

7. günlük çalışması sona erdikten sonra kapalı duruma gelmek.

   • Vakit çok geçti, bütün dükkânlar kapanmıştı

8. yıllık dinlenme dönemine girmek.

   • Okullar bu yıl haziranda kapanacak

9. gökyüzü bulutlanmak.

   • Hava kapanmıştı, yağmur yağacak gibiydi

10. (yara) iyileşmek.

    • Küçük bir yarası vardı, kapanmak bilmiyordu, boyuna işliyordu

11. (çukur) doldurulmak, düz duruma getirilmek.

    • Caddenin çukurları kapanmış

12. son verilmek, sona ermek, kesilmek.

    • Olay büyümeden kapanmıştı

13. (göz) göremez olmak, görme gücünü yitirmek.

    • Yaşlanınca bir gözü kapandı

14. (kadın) kapalı giyinmek, örtünmek.

    • Kadınlar yaşlandıkça kapanıyorlar

15. gövdesi, yüzü bir yere gelecek biçimde eğilmek.

    • Adam yerlere kapanarak selamlar vermişti

16. ilişik kalmamak, hesap kesilmek, kapatılmak.

    • Bankadaki hesabı kapanmıştı

17. ayaktopunda, takımlardan biri, gol yememek ya da karşı takımın akınlarından korunmak için savunmaya çekilmek.