Definition of "karar" in Turc

ad

1. bir iş ya da sorun konusunda düşünülerek verilen kesin yargı.

   • Adam kararından döneceğe benzemiyordu

2. sonuca bağlanması gerekli bir sorunda düşünülerek, tartışılarak verilen kesin yargı.

   • Mahkeme kararını açıkladı

3. mahkeme yargısını bildiren belge.

   • Kararı alıp ilgili yere ver

4. değişmeyen, düzenli biçimde süren durum, düzenlilik.

   • Ekonomide karar çok önemlidir

5. (hava için) değişmez olma, süreklilik.

   • Buranın havasının kararı olmuyor

6. alaturka müzikte, taksim yaparken ana makama dönüş.

7. belirli bir davranış ya da tutumu benimseme.

8. ölçüsü, derecesi istenildiği gibi olan, uygun bulunan, ne az ne çok olan, tam ölçüsünde.

   • Çorbanın tuzunun kararı iyi

9. bir davayı, bir sorunu sonuca bağlamak.

   • Durum, toplantıda karar almakla çözümlenebilirdi

10. bir konuda kararını vermek.

    • Karar aldım, bundan sonra kimseye borç para vermeyeceğim

11. düzenli bir duruma gelmek.

    • İşler karar buldu

12. yatışmak.

    • Olayların karar bulmasını bekliyoruz

13. birçok şeyi deneyerek aralarından birini seçmek.

    • Çizgili gömlekte karar kıldım, alıyorum

14. bir durumdaki değişmeler bir noktada durmak, yatışmak.

    • Hava karar kılarsa, kıra çıkarız

15. bir konuda anlaşmak, bir şeyi kararlaştırmak.

    • Sonunda şu karara vardık, tatili deniz kıyısında geçireceğiz

16. bir konuda, bir sorunda kararını vermek.

    • Dostluk konusunda şu karara vardım, dostluk yoktur