Definition of "kat" in Turc

ad

1. bir yüzey üzerine az ya da çok kalın bir biçimde, düzgün olarak yayılmış ya da üst üste konulmuş şeylerden her biri.

2. bükülen ya da kıvrılan bir şeyin her kıvrımı.

   • Yorganın katını açın

3. bir yapıda iki döşeme arasında yer alan dairelerin ya da odaların, bölmelerin tümü.

   • Apartmanın her katında dört daire vardı

4. bir yapıda konut vb. olarak kullanılan bölümlerin her biri.

   • Yeni bir kat almış diyorlar

5. (giyecekler için) takım.

   • Birkaç kat giysisi var

6. makam, mevki.

   • Devletin yüksek katlarına ulaştı

7. ön, yan, huzur, makam.

   • Kaymakamın katına çıktık

8. (nicelik yönünden) kez.

   • Bu ondan iki kat fazladır

9. yinelenen bir sayının toplamı.

   • 4, 6, 8, 10, 12 ve 14 sayıları 2’nin katlarındandır

10. yerbilim zamanlarından bir dönem içinde oluşmuş katmanlı kayaçlar.

11. pek çok, çok.

    • Bu o işten kat kat zor

12. üst üste gelecek biçimde, birbiri üstüne, üst üste.

    • Kışın kat kat giyinmek zorunda kalıyoruz