Definition of "kelek" in Turc

ad

1. olgunlaşmamış kavun.

2. ırmaklarda işleyen, şişirilmiş tulumlar üzerine kurulmuş ilkel sal.

3. üzerinde çıplak yerler ya da boşluklar bulunan, kel gibi olan.

   • Kelek koçanları ayırın

4. kılları dökülmüş, kılsız.

   • Kelek deri

5. (meyveler için) gelişemeyerek yamru yumru kalmış.

   • Bu yıl armutların çoğu kelek kaldı

6. aptal, budala, saf, toy (kimse).

7. kötü, uygunsuz davranış, hilekârlık, dalavere.

8. beklemediği bir anda aldatarak zarara sokmak, kazık atmak.

9. uygunsuz bir davranışta bulunmak.