Definition of "keyif" in Turc

ad

1. vücut sağlığı, esenlik.

   • Bu sabah keyfiniz nasıl?

2. iç rahatlığı, canlılık, tasasızlık.

   • Keyfini bozacak bir şey yoktu

3. eğlenerek hoşça vakit geçirme.

   • Parkta herkes keyfindeydi

4. heves, istek, zevk.

   • Herkesin keyfine göre davranılmaz

5. içki ya da uyuşturucu maddeler kullanıldığında insanda görülen durum.

   • Adamın keyif durumunda olduğu belliydi

6. yasalara, kurallara, yönteme aykırı istek.

   • Kimse keyfe hizmet etmez

7. esrar.

8. isterse yapmak.

9. nasıl isterse öyle yapmak.

10. hasta.

11. neşesiz.

12. hastalanmak.

13. rahatı kaçmak, canı sıkılmak.

14. işleri yolunda gitmek.

15. neşesi yerinde olmak, hoşça vakit geçirmek.

16. rahatını bozmamak.

17. güzel vakit geçirmek, dilediği gibi yaşamak.

18. (birinin) neşesini, rahatını kaçırmak.

19. hastalanmak.

20. çok zevk vermek.

21. neşelendirmek.

22. sarhoş etmek, esritmek.